ไม่ไม่มีเเล้วห้อง3/2ที่เเสนสบาย
ไม่มีเเล้วตึกเคลเม้นต์ที่เเสนสบาย

ไม่มีแล้วโต๊ะนั่งกินข้าวที่โคตรเฮฮา
ไม่มีแล้ววาจาพวกมึงที่กวนตีน
ไม่มีแล้วคำปลอบโยนด้วยหัวใจ
ไม่มีแล้วไม่มีคัยไม่มีมึง
ไม่มีคนร่วมตากแดดร่วมตากฝน
ไม่มีคนคอยเคียงข้างอยู่เสมอ
ไม่มีคนทุกวันเห็นทุกวันเจอ
ไม่มีมึงกูจะสุขใด้อย่างไร

ลาแล้วเพื่อนวันวานอันหวานฉ่ำ
ลาแล้วจำไมตรีอันดีใว้
พวกเราเป็นเพื่อนกันตลอดไป
ลาแล้วใจ ลาแล้วจาก ไม่อยากลา

ไม่มีแล้วโรงเรียนระเบียบจัด
ไม่มีแล้วโต๊ะเพิ่งขัดอยากให้เขียน
ไม่มีแล้วฝ่ายปกครองไล่นักเรียน
ไม่มีแล้วพวกท้าเซียนเกรียนทุกคน
ไม่มีแล้วสนามบอลหน้าตึกดูเพื่อนเล่น
ไม่มีแล้วตอนกลางคืนที่หลังตึกมงฟอร์ต(เเบด,สนามมวย)
ไม่มีแล้วพวกหน้าวอกแป้งเด็กแคร์
ไม่มีแล้วม.วิชัยที่สอนเรา
ไม่มีแล้วสนามบอลที่เคยใช้
ไม่มีแล้วที่โดดเรียนไปชิวด้วยกัน
ไม่มีแล้วใอ้พวกชอบแสดง
ไม่มีแล้วคัยคอยแกล้งเมื่อจากกัน
ไม่มีแล้ววันเวลาแสนสนุก
ไม่มีแล้วคืนแสนสุขที่แปรผัน
ไม่มีแล้วเพื่อนสนิทนิจนิรันดร์
ไม่มีแล้วเพื่อนกันตลอดไป
ไม่มีเเล้วไปนอนที่ห้องตากผ้า
ไม่มีเเล้วหนี้ออกไปประตูเเดง
ไม่มีเเล้วที่ซูซูรัน(พวกมึงก้อรู้น่ะว่าที่ไหนอ่ะ)
ไม่มีเเล้วที่หมดคาบเเล้วโดดไปห้องน้ำ
ไม่มีแล้วกางเกงสีน้ำเงินครื่องแบบที่ภูมิใจ
ไม่มีแล้วเพื่อนที่นั่งลอกการบ้านเป็นเพื่อนเรา
ไม่มีเเล้วเพื่นคนที่เดินมาและตบหัวเรา
ไม่มีเเล้ววันที่เราจะมานั่งรวมกลุ่ม

คำว่าเพื่อน มีค่าหนัก กว่าคำไหน
คำว่าเพื่อน คือค่าใจ และค่าจิต
คำว่าเพื่อน ควรค่า คะนึงคิด
คำว่าเพื่อน คือมิตร ตลอดกาล

เพื่อน คือ คนที่เข้าใจเรา
บางทีสอนเราเหมือนมันเป็นครู
ด่าเราเหมือนมันเป็นพ่อแม่
และร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเราได้
นั่น คือ..................
มิตรแท้(ประกันภัย หลอกๆๆๆๆ)

ยื่นคำขอไปแล้ว 22 พ.ค. 16:59 น.

ความวิริยะอุตสาหะ นำมาซึ่งความสำเร็จ